„Chociaż nosisz wiele imion, jesteś tylko jedna, Twoje dobre oczy patrzą na świat...” - to poruszające słowa jednej
z piosenek religijnych.
Kościół od zawsze oddaje cześć Najświętszej Dziewicy Maryi, Bogurodzicy - naszej Matce, Orędowniczce
i Wspomożycielce. Cześć ta przybierała na przestrzeni wieków różne formy i wyrazy.
Bóg chce, abyśmy się uciekali do Dziewicy Maryi i Ją w naszym życiu naśladowali. Wielcy święci miłujący Boga,
a jednocześnie odznaczający się wielkim nabożeństwem do Matki Bożej, są tego najlepszym dowodem. Oni ukochali Maryję w sposób szczególny, a Ona ukształtowała ich duchowość. To oni prowadzili ludzi do Boga podejmując wielkie wyzwania. Jakże wymowny jest cytat zaczerpnięty z pism św. Ludwika Marii Grignion de Montfort: „Bóg wybrał Ją skarbniczką, zarządczynią i szafarką wszelkich łask i przez Jej ręce przechodzą wszystkie łaski Ojca Przedwiecznego, wszystkie cnoty Jezusa Chrystusa i dary Ducha Świętego”.
Warto też pomyśleć o roli Kościoła i chrześcijaństwa w kształtowaniu naszej państwowości i tożsamości narodowej.
Bez nich nie byłaby to Polska, której Królową jest Maryja i której Święto obchodzimy 3 maja każdego roku (w tym roku,
z racji Niedzieli Wielkanocnej, przeniesione na 2 maja). Znamy wiele pięknych wizerunków i tytułów Matki Bożej.
Dla mnie, tak bliski mojemu sercu, jest cudowny wizerunek Matki Bożej z Ostrej Bramy, której od zawsze wisi na ścianie
w moim domu. Nie tyko święty, ale też związany z duchem narodu polskiego.
Każdy, kto czytał „Pana Tadeusza”, na zawsze nosi w sercu słowa Wieszcza: „Panno święta co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie”. Słowa Adama Mickiewicza o Matce z Ostrej Bramy z inwokacji „Pana Tadeusza” przepełnione są tęsknotą za ojczystymi stronami, która towarzyszyła wielu pokoleniom Polaków. Kiedy przez wichry historii Polacy z Kresów nie mogli łatwo udać się do Wilna, by pokłonić się Ostrobramskiej Pani, postanowili mieć Ją u siebie.
I tak w latach 80-tych z pomocą Księdza Biskupa Edwarda Materskiego ruszyła budowa repliki Ostrej Bramy w Skarżysku-Kamiennej. Budowa Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej była dziełem życia Księdza Biskupa. W 1989 roku kardynał Henryk Gulbinowicz dokonał poświęcenia kaplicy i intronizacji obrazu Matki Miłosierdzia, a w 2014 roku kościół został podniesiony do godności Bazyliki Mniejszej. Nad wejściem głównym znajduje się witraż przedstawiający dwa miejsca szczególnej dla Polaków czci Matki Bożej: w wileńskiej Ostrej Bramie i na Jasnej Górze. W nawach bocznych bazyliki witraże ukazują ważnych polskich świętych, którzy zapisali się na kartach historii narodu. W kaplicy Miłosierdzia Bożego obok wizerunku Jezusa Miłosiernego są relikwie wielu znanych świętych.
Po drugiej stronie łuku ostrobramskiego znajduje się tablica upamiętniająca uroczystość koronacyjną. Są na niej przytoczone piękne słowa papieża Polaka: „Niech Maryja będzie z wami przez dalsze lata i pokolenia, przybliżając Chrystusa i Jego Królestwo”.
Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej należy do rozpoznawalnych miejsc kultu maryjnego
w pobliżu Radomia. Od lat przyciąga pielgrzymów, turystów i miłośników historii, którzy odnajdują tu przestrzeń
do modlitwy i skupienia. Wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej pochodzi prawdopodobnie z XVII wieku, a jego oryginał znajduje się w kaplicy ostrobramskiej w Wilnie. Jest jednym z najważniejszych symboli chrześcijaństwa w Polsce i na Litwie.
To miejsce, do którego zawsze chętnie wracam, by poczuć bliskość, prosić o łaski i oddać się w opiekę Maryi - tej ze Świętokrzyskiej Ostrej Bramy.
Ela